Część małżeństw świadomie planuje ilość potomstwa jak i czas przychodzenia dzieci na świat. Zdarza się jednak i tak, że do poczęcia dziecka dochodzi w momencie, kiedy dziecko nie było w ogóle przewidywane w planach. Czasami jest to efekt totalnego przypadku, innym razem czegoś w rodzaju niekontrolowanej spontaniczności. Jeśli para tak, czy owak planowała mieć dziecko, to wydaje się, że nawet zmiana terminu jego przyjścia na świat niewiele chyba burzy w ich życiu. Początkowo mogą oni być przerażeni, bo np. kariera na całego się rozwija, niedostateczne fundusze, niedogodna sytuacja materialna. Z czasem jednak prawdopodobnie okaże się, że nie ma sytuacji bez wyjścia i że zawsze można znaleźć jakieś rozwiązanie. Wszak kariera może poczekać, wsparcia finansowego z pewnością chętnie udzielą dziadkowie, a i mieszkanie można odpowiednio przystosować. Gorzej natomiast jeśli dziecka w ogóle nie uwzględniało się w swoich planach życiowych. Fakt poczęcia dziecka może być wtedy rzeczywiście trudną sytuacją dla związku jak i dla każdego z partnerów z osobna. Najważniejsza w takiej sytuacji jest szczerość - zarówno wobec siebie samego jak i wobec partnera. Trzeba zdobyć się na szczerość i otwartość. Może po wielu wspólnych rozmowach okaże się, że punkt widzenia zmienił się i ciąża nie jest wcale utrapieniem, a raczej szczęściem. Może partnerom uda się odnaleźć jakąś nową jakość w swoim życiu dzięki temu wydarzeniu. Pomocne pewnie będą także rozmowy ze znajomymi, którzy mają dzieci i którzy być może pomogą w zniwelowaniu bladego strachu, który spadł na małżonków wraz z wiadomością o ciąży. A jeśli nadal ciąża będzie problemem, może warto zasięgnąć porady psychologa.